Organisaties in Indonesië

Per stad zetten we de organisaties die de adoptie verzorgden op een rijtje en vermelden wat wij weten over deze organisatie.
Wil je weten welke kraamklinieken, vroedvrouwen, tussenpersonen, notarissen en artsen we bij deze organisaties zijn tegenkomen? Neem contact op dan delen we deze informatie met je.

Heb je aanvullingen of correcties? Laat het ons weten zodat we het overzicht compleet kunnen maken.


Jakarta

Yayasan Sayap Ibu

Geschiedenis

De stichting Yayasan Sayap Ibu (ook geschreven als Saijab Ibu) is opgericht op 25 mei 1955 door mevrouw Sulistina. De naam van de stichting is ontleend aan het Nederlandse gezegde “onder moeder’s vleugels”.

adoptie sayap ibu jakartaMw. Sulistina woonde met haar man aan de Jalan Barito II nr. 55 Kebayoran Baru, Zuid-Jakarta. Zij zag in haar omgeving straathandelaren die de hele dag moesten werken om de eindjes aan elkaar te knopen. Hun kinderen volgden hun moeder van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. 
Mw Sulistina opende haar huis zodat deze kinderen bij haar konden wachten tot hun moeders klaar waren met hun werk.

Door de slechte economische omstandigheden en soms ook slechte gezinssituatie werden sommige kinderen niet meer opgehaald door hun ouders en bleven ze bij de stichting.

De stichting was creatief in fondswerving en er werd veel geld ingezameld om de kinderen te kunnen verzorgen.

In 1968 werd het voor de stichting steeds moeilijker geld bij elkaar te krijgen om de kinderen te kunnen onderhouden.
De stichting benaderde om deze reden de vrouw van generaal Nasution

Mw. J.S. Nasution

Johanna Sunarti Nasution (of afgekort “Bu Nas”) was toen al voorzitster van de overkoepelende welzijnsorganisatie in Jakarta de BKKKS. Zij bracht Stichting Sayap Ibu onder auspiciën van de BKKKS. Na haar aantreden ging het weer beter met de stichting. 

Vanaf 1968 werden door de stichting kinderen in de leeftijd van 0 tot 5 jaar opgevangen. 
In deze periode begonnen ook de eerste aanvragen voor adoptie bij de stichting binnen te komen. 

Adoptie zonder regels

Op dat moment was er nog geen overheidsregulering die het adoptieproces regelde. De adoptie vond plaats op basis van het gewoonterecht dat gold in het herkomstgebied van de aspirant-adoptieouders.

Ook kinderen die werden opgevangen bij Sayap Ibu werden voor adoptie afgestaan aan Nederlandse ouders.

Adoptie kon in deze periode legaal plaatsvinden op basis van slechts een notarisverklaring. Er ontstond een levendige kinderhandel. Mw. Nasution geeft aan dat er te hoge bedragen voor de kinderen worden betaald. Soms wel 10.000 tot 20.000 gulden.

Bij Sayap Ibu waren hierover grote zorgen. Een van hun vrijwilligers, heeft namens de stichting een voorstel geschreven waarin werd aangegeven hoe de adoptieprocedure kon worden verbeterd.

In dit voorstel werd opgenomen dat adoptie niet meer bij de notaris geregeld kon worden maar dat adoptie altijd door de rechter moest worden uitgesproken. Ook werd voorgesteld een instelling als de Kinderbescherming in te stellen die het ministerie van Sociale Zaken kon helpen bij het verlenen van vergunningen en het toezicht op adoptieouders. Hiermee hoopte de stichting de kinderhandel een halt te kunnen toeroepen. De stichting heeft haar zorgen onder de aandacht gebracht van het parlement en heeft haar voorstel aan verschillende ministeries gestuurd.
Het voorstel van de stichting had resultaat:

De overheid begon met het afgeven van vergunningen aan erkende adoptieorganisaties (slechts 5 Indonesische organisaties ontvingen een officiële vergunning, waaronder de stichting Sayap Ibu). Ook moesten internationale adopties sindsdien worden uitgesproken door de rechter (een notariële akte alleen was niet meer voldoende).

Belangrijke functie

Stichting Sayap Ibu was op basis van de vergunning die door de Indonesische overheid was verstrekt niet alleen bevoegd internationale adopties te regelen voor haar “eigen” kinderen, maar mocht dit ook doen voor kinderen die werden opgevangen door andere stichtingen. Om deze reden kan de naam van de stichting ook terugkomen in de adoptiepapieren van geadopteerden die via andere stichtingen zijn geadopteerd.

Ontwikkelingen binnen de stichting

zoektocht naar je moeder in IndonesieDe economische situatie was nog steeds slecht en de stichting moest veel moeite doen om geld binnen te krijgen. De stichting werd gesteund op verschillende manieren. Zo ontvingen ze via de WIC (Women’s International Club)  melk van buitenlandse ambassades.
De echtgenoot van Ibu Ciptaningsih Utaryo (de nieuwe leidinggevende van de stichting) werkte op een cruiseschip en vaak kreeg het weeshuis het eten dat overgebleven was op de cruiseschepen.

In 1977 verhuisde mevrouw Utaryo naar Yogyakarta, en werd de leiding van de Sayap Ibu weer overgenomen door mevrouw Nasution. 

Adoptie vanuit Yogyakarta

Samen met mevrouw Sarwanto Brojonegoro richtte mevrouw Utaryo  in Yogyakarta een nieuw afdeling van Yayasan Sayap Ibu op.

Het adres van de afdeling in Yogyakarta was Rajawali No.3, Pringwulung Condongcatur, Depok, Sleman, Yogyakarta. Het gebouw lag tussen de rijstvelden en aan de rivier.

Via de rechtbank in Sleman zijn veel kinderen geadopteerd.  De meeste buitenlandse adopties gebeurde hier door families uit Australië in samenwerking met ASIAC. 

Met hulp van een Canadese hulporganisatie werd in 1981 Panti 1 in Condongcatur Family, Sleman, gebouwd (wat nu als opvang dient voor baby’s en peuters). In de loop der jaren werd nog meer geld uit verschillende landen ingezameld en werden meer opvangplekken gecreëerd.

Adoptie vanuit Jakarta

Vanaf 1978 werd de afdeling in Jakarta geleid door mevrouw Titik Mohammad Said en nam Mw Nasution de algemene leiding over de twee afdelingen (Jakarta en Jogjakarta) op zich. 

Het adres van de afdeling in Jakarta was nog steeds het adres waar alle begonnen was aan de Jalan Barito II nr. 55 in Zuid-Jakarta,
In 1979 is hier met de hulp van de regionale autoriteiten het weeshuis verbouwd.
In dit gebouw was er helaas in toenemende mate overlast bij overstromingen. In 1985 nam het personeel in het regenseizoen de kinderen ’s nachts mee naar huis en bracht ze de volgende dag weer terug. Met financiële steun van de gouverneur is het gebouw in de jaren tachtig herbouwd tot het gebouw wat nu nog te vinden is aan Jalan Barito II nr. 55

Algemene leiding

Op 1 april  2004 is de overkoepelende stichting vanuit Jakarta verhuisd naar Yogyakarta omdat mw. Utaryo het algemeen bestuur over beiden afdelingen in dat jaar had overgenomen.

In 2014 ging het algemeen bestuur over de twee afdelingen (Jakarta en Jogjakarta) weer over naar Jakarta.
Sinds 25 november 2014 werd voor het algemeen bestuur een kantoor gehuurd aan Jalan Brawijaya. Vanaf november 2017 is ook de overkoepelende stichting weer verhuisd naar hetzelfde adres waar alles begon: Jalan Barito II No. 55 Kebayoran Baru, Zuid-Jakarta.

Archieven

Aan dit adres is de stichting nog steeds te bezoeken. De stichting heeft nog archieven en is welwillend geadopteerden te helpen die op zoek zijn.

In Nederland bestaat er een Stichting die gelieerd is aan Sayap Ibu. Deze stichting heet: Stichting Kindertehuis Sayap Ibu en is gevestigd in Amsterdam.  Zij ondersteunen Sayap Ibu financieel. Zij zijn niet betrokken geweest bij de adopties.

Samenwerking

Sayap Ibu werkte voor adoptie samen met het BIA. De stichting Sayap Ibu had contact met diverse ziekenhuizen en kraamklinieken die contact opnemen als er een moeder een kind wil afstaan vanwege economische of andere redenen. Sayap Ibu betaalde dan de ziekenhuiskosten.

Wil je weten welke vroedvrouwen of bemiddelaars we tegen zijn gekomen die bij internationale adopties samenwerkten met Sayap Ibu ? Stuur ons een berichtje >>>

Als je via Sayap Ibu geadopteerd bent horen we graag van je hoe dit is gegaan en welke vroedvrouwen, artsen en bemiddelaars er in jouw dossier worden genoemd. Help mee: Samen kunnen we alle informatie compleet maken!

Read more

Yayasan NedIndo

Nedindo bestaat al sinds begin jaren 70 en begon als reisbureau. Nedindo werkte samen met mw. Suzanne Gideonse van Stichting Overzeese Contacten (SOC) uit Nederland.

Nedindo geeft in 1979 aan dat zij net als Sayap Ibu ook een vergunning van de Indonesische overheid hebben gekregen.

Bertie Heeg deed in 1978 de begeleiding van de adoptief ouders in Nederland voor SOC. (Toen SOC in 1980 stopte met adoptie ging zij verder met haar eigen stichting Kind en Toekomst).

In Jakarta had NedIndo een opvanghuis voor 20 a 30 kinderen. Dit huis heette het “Ooievaarsnest”.

Adoptief ouders waren verplicht een paar dagen mee te werken als vrijwilliger in het “Ooievaarsnest”. 

Via Nedindo werden ook kinderen uit Surabaya opgevangen en door Nederlandse ouders geadopteerd.

Als adres wordt in 1978 genoemd:

Pecenonganstreet 69
Jakarta Pusat

Dit adres wordt later soms ook genoemd als het adres van een notaris.

Read more


Kasih Bunda / Bina Sejahterah

Kasih Bunda is een weeshuis in Jakarta. Kasih betekent “liefde” en Bunda betekent “moeder”. Er zouden meer dan 800 kinderen via Kasih Bunda naar Europa zijn vertrokken, waarvan honderden kinderen naar Noord-Nederland.
De directrice was Jeanne Marie Tumewu.

Jeanne Tumewu werkte in de jaren 1970-1975 als reisleidster voor SOC in Indonesië.  Ze zou met het regelen van adoptie begonnen zijn in 1972.

Er zijn verschillende verhalen over hoe ze hier bij betrokken is geraakt:  Zo zou ze gevraagd zijn de adoptie te regelen voor familie van de sultan van Pontianak. In een ander verhaal wordt aangegeven dat haar betrokkenheid bij adoptie is ontstaan met het in huis nemen van twee baby’s. Verder wordt ook gezegd dat het regelen van adopties begonnen is met het regelen van de adoptie van de dochter van Bertie Heeg-Treur. 

In 1978 verbrak Jeanne de samenwerking met SOC na een verschil in opvatting over de opvang van baby’s in haar eigen huis. Jeanne was van mening dat adoptie vanuit Indonesië niet vanuit Europa voorgeschreven en geregeld kan worden. Dit was volgens haar een Indonesische aangelegenheid.

In 1979 richtte ze Kasih Bunda op. Ook in Nederland werd een stichting met de naam “Kasih Bunda” opgericht om het werk financieel te steunen.

Het weeshuis was gevestigd aan Jalan Raden Saleh 5 (of I/IV) Jakarta Pusat.

Dhr Jopie Hendrik Sahetapy (voorheen werkzaam bij de  luchtmacht) en Mw M.M. Suripmi (verzorgster bij Kasih Bunda) werkten voor Kasih Bunda en komen we vaak tegen in de papieren. 

In 1982 wordt de naam van de stichting Kasih Bunda gewijzigd in Bina Sejaterah (Huis van Welvaart). Deze naam werd soms ook al in 1981 gebruikt. Bij Bina Sejahterah komen we als voorzitster Martin (of Martine) Sasih Sutilah tegen in de papieren.

Het weeshuis van Kasih Bunda (Bina Sejahterah) heet ook wel “Loka Kasih”.

Er werd een nieuw weeshuis gebouwd. In 1983 (het jaar van de adoptiestop) was het nieuwe weeshuis net af.

Het adres is:

J.l. Moh. Toha Km 18
Pondok Cabe Udik
RT/ RW 01104
Pamulang Tangerang 15418

In januari 1984 wordt gemeld dat in het kindertehuis 32 kinderen zijn achtergebleven die eigenlijk voor adoptie bedoeld waren, boven op de 33 kinderen die er al waren en zou het kindertehuis in financiële problemen zijn gekomen.  Elders wordt genoemd dat er 40 kinderen in tehuis verbleven ten tijde van de adoptiestop. Het kindertehuis heeft toen ondersteuning gevraagd om eten, drinken, medicijnen en salarissen te kunnen betalen. Er zou 20.000 gulden per maand nodig zijn, hetgeen in de krant in 1983 door sommigen in twijfel werd getrokken en als te hoog werd afgedaan. De Nederlandse stichting Kasih Bunda probeerde dit geld in te zamelen. Deze stichting bestaat nog steeds. Ook in Duitsland, Zwitserland en Frankrijk zijn er stichtingen opgericht om het weeshuis Kasih Bunda financieel te ondersteunen.

In Indonesie bestaat het weeshuis nog steeds. Het wordt geleid door de zoon en schoondochter van Jeanne Tumewu.
Jeanne zelf is in 1994 overleden.

Voor geadopteerden uit Kasih Bunda bestaat een Facebookgroep:
Facebookgroep Kasih Bunda

Wil je weten welke vroedvrouwen of bemiddelaars we tegen zijn gekomen die bij internationale adopties samenwerkten met Kasih Bunda? Stuur ons een berichtje >>>

Als je via Kasih Bunda bent geadopteerd horen we graag van je hoe dit is gegaan en welke vroedvrouwen, artsen en bemiddelaars er in jouw dossier worden genoemd. Help mee de informatie compleet te maken.

Read more

Yayasan Mulia

In 1976 werd er vanuit de kliniek Usaha Mulia in de wijk Pejompongan gewerkt voor de allerarmsten van Jakarta.

Stichting Mulia is opgericht op 10 mei 1978 en hield zich in ieder geval al vanaf 1978 bezig met internationale adoptie. Misschien al wel eerder.

De familie Winata regelde voornamelijk de internationale adoptie voor de stichting in Indonesië. De zoon van het Indonesische gezin, Johny Winata (geboren in 1959), liet de adoptief ouders ook vaak Jakarta en omgeving zien.


De familie bestond verder uit:
Arwiman en Mei (Meydina) Winata. Arwinan woonde in Jakarta en Mei Winata woonde in Bogor.

De voorzitter van de stichting in Jakarta was M.Y. Rachmat (of Mohamad Yusuf Rachmad)

In Nederland bestond ook een Stichting Mulia. 

Organisatiestructuur

De organisatiestructuur is niet helemaal duidelijk.
De Nederlandse Stichting Mulia geeft aan dat ze in Jakarta samen werken met twee stichtingen:

Yayasan Bahama Utama

Complex Greenville/Blok N/11 (of II)
Tanjung Duren
Tomong Barat Jakarta
Deze stichting gaf hulp aan kinderen en begeleidde adopties.

De stichting bestaat niet meer.

Yayasan Budhi Darma Driewanti

Deze stichting helpt de armen in de wijk Manggarai, Jakarta
Deze stichting was verbonden met Zuster Lemmers.
Zuster André Lemmers is afkomstig uit Nederland en woont sinds 1977 in Indonesië.

Ook deze stichting bestaat niet meer.

Uit andere bronnen blijkt dat zuster Lemmers projectleidster was van “Yayasan Mulia” in Jakarta.

In 1980 had deze stichting in Jakarta een kliniekje, consultatiebureaus  en een rijdende kliniek waar de allerarmsten geholpen werden. Ongeveer 100 km buiten Jakarta had de stichting een kinderdorp opgericht waar verwaarloosde en “zoekgeraakte” kinderen werden opgevangen. Hier was ook een opvangcentrum voor mensen met TBC.

In adoptieuitspraken van de rechter in Jakarta wordt de samenwerkingspartner van Stichting Mulia Nederland in Jakarta ook “Yayasan Mulia” genoemd (en niet Yayasan Bahama Utama). De organisatiestructuur lijkt hier dus niet helemaal consequent.

Voor stichting Mulia in Jakarta vinden we drie adressen:
–        Jl Palmerah Utara 23 Jakarta
–        Jalan Haji Agus Salim 57 
–        Jalan Kartini XIII nummer 14 Jakarta Centrum 

Op deze adressen is voor zover wij weten niets meer terug te vinden.

Adoptieouders

Zuster Andre Lemmers ving de ouders uit Nederland op in haar pension “Drieanti”. Ouders konden bij haar overnachten als zij dit wilden. Dit pension was gevestigd aan:

Jalan Kemanggisan Utama II/128
Pal Merah
Jakarta Barat

En later (1982?) aan het adres:
Jl. Anggrek
Cendrawasah VIII
K7 Slipi
Jakarta Barat

Ook wordt als adres genoemd:

Jl. Trh Juanda 2324
Jakarta Pusat

Zuster Lemmers liet graag haar werk in de kampung Manggarai zien aan ouders die geïnteresseerd waren. Ouders konden haar ook een gift geven om haar werk te steunen.

Adoptieouders werden door stichting Mulia ontmoedigd in het kindertehuis/kliniek op bezoek te gaan. Dit zou de regelmaat van de verzorging van de baby’s verstoren. De baby werd liever bij de ouders gebracht.

Opgeheven

In 1980 zou de stichting in Jakarta tijdelijk door de politie zijn gesloten.

Nu bestaat de stichting niet meer. De familie Winata zou naar de VS zijn geëmigreerd en zou nu in South Carolina wonen. De moeder van het gezin is overleden. Er zouden geen gegevens bewaard zijn gebleven.

Samenwerking

Stichting Mulia werkte in Nederland samen met de “Adoptievereniging Gereformeerde Gezindte in oprichting” en met “Stichting Mulia” Nederland.

Er bestaat een Facebook-groep voor geadopteerden die via Stichting Mulia zijn geadopteerd:
Facebook: Adoptie Stichting Mulia >>

Ben je benieuwd naar de namen en adressen van de vroedvrouwen, artsen, notarissen en bemiddelaars waarmee Yayasan Mulia in Indonesië samenwerkte? Neem contact met ons op >>>

Ook als je zelf informatie hebt over de stichting, misschien nog foto’s hebt of de namen van de contactpersonen uit je dossier met ons wilt delen, graag! 

Samen maken we alle informatie compleet!

Read more

Weeshuis Pa van der Steur, Jakarta

Het weeshuis Pa van der Steur is ontstaan toen Pa van der stuur in 1893 zich als missionaris in Magelang vestigde. Hij bekommerde zich over de wezen en verwaarloosde kinderen.
Na de Tweede Wereldoorlog is het weeshuis naar Jakarta verhuisd. In 1957 kreeg Bram Bernard (een van de kinderen die door Pa van der Steur was opgevangen) de leiding over de stichting. Samen met zijn vrouw Tine (die in haar jeugd ook door Pa van der Steur was opgevangen) heeft hij zich tot 2001 voor de kinderen ingezet.


In 1973 werd land in Pondok Gede (nu Pondok Melati) gekocht op ongeveer 15 km ten Oosten van Jakarta. Hier werd het nieuwe weeshuis gebouwd dat plaats had voor 150 kinderen. In 1979 werd hier ook een school gebouwd

Het adres in Pondok Gede is:
Jalan Raya Pasar Kecapi No.26
Kelurahan Jatirahayu,
Kecamatan Pondok Melati (Pondok Gede)
17414 Bekasi


De eerste adoptie zou al in 1973 hebben plaatsgevonden. 

Het Weeshuis Pa van der Steur werkte samen met de Nederlandse stichting Melati.

Stichting Melati is in Nederland opgericht op 22 augustus 1979 met als doel het begeleiden van adoptieouders. De stichting bestaat nog steeds en houdt zich nu bezig met projecthulp in Indonesië. Tussen 1979 en 1983 zijn er 130 kinderen via stiching Melati naar Nederland gekomen.
Mw Abrahamsz (tante Suus) was hun contactpersoon. Het is niet helemaal duidelijk of mw Abrahamsz voor stichting Pa van der Steur werkte of zelfstandig bemiddelde.

Wil je weten met welke vroedvrouwen, artsen, notarissen en bemiddelaars werd samengewerkt? Neem contact met ons op >>>

Of als je ons meer informatie kunt geven over de stichting en de namen van de contactpersonen uit die tijd, neem contact met ons op. 

Samen maken we alle informatie compleet!

Read more


Pangkuan Si Cilik

Deze organisatie is op 14 februari 1977 opgericht en gevestigd in Jakarta. de stichting werd geleid door Lies Darmadji.

De stichting was gevestigd aan het adres:
Jalan Sukabumi 11A,
Jakarta-centrum

Lies Darmadji werkte niet alleen voor Nederlandse bemiddelaars maar ook met contactpersonen in Scandinavische landen (Zweden en IJsland).

In 1982 was zij op uitnodiging van IJslandse gezinnen op IJsland om “haar” 12 kinderen te bezoeken. Hier heeft ze ook gesproken met het IJslandse ministerie van Justitie.

Zij werkte soms samen met Mw. Nasution van Sayap Ibu.

Zij kreeg soms kinderen uit Semarang of uit Lampung.

Er is een Facebook groep: Geadopteerd via Pangkuan Si Cilik >>

Wil je weten welke vroedvrouwen of bemiddelaars we tegen zijn gekomen die samenwerkten met Pangkuan Si Cilik ?
Stuur ons een berichtje >>>

Als je via Lies Darmadji of Pangkuan Si Cilik geadopteerd horen we graag van je hoe dit is gegaan en welke vroedvrouwen, artsen en bemiddelaars er in jouw dossier worden genoemd. Help mee:

Samen kunnen we alle informatie compleet maken!

Read more

Pondok Pelangi / Biro Vincentius

Pondok Pelangi (Biro Vincentius) was gevestigd in Jakarta en werkte samen met het BIA en Wereldkinderen. 

Het adres was:

Jalan Kebalen V/32
Kabayoran Baru
Jakarta Selatan

Als voorzitsters worden genoemd: Wunnink Yuytjents  en de Nederlandse mevrouw Bayards

Begin 1980 stopt Vincentius met adoptiebemiddeling, zo wordt gezegd, al komt de stichting ook nog voor in een dossier van juli 1980.

Deze stichting werkte ook samen met Sayap Ibu.


Yayasan Immanuel

Deze stichting is opgericht door Christina Halim en bestaat in ieder geval al sinds 1981. Zij werkte als vroedvrouw eerder samen met andere stichtingen (zoals Kasih Bunda) in Jakarta.

De stichting was gevestigd aan:

Jalan Paus 10A
Jakarta Timur 

Wil je weten welke notarissen en artsen we tegen zijn gekomen die samenwerkten met deze stichting? of heb je zelf meer informatie?
Stuur ons een berichtje >>>

Dan maken we alle informatie compleet.


Dharma Kasih adoptie JakartaDharma Kasih

Het Christelijke ziekenhuis Dharma Kasih werd geleid door mw. Kawulusan. Zij werkte samen met o.a. BANND.

Dharma Kasih JakartaIn totaal zouden ongeveer 25 kinderen via de stichting Dharma Kasih naar Nederland zijn gekomen.

Het adres was:

Yayasan Sosial dan Kesehatan Kristen di Jakarta
Yayasan Dharma Kasih adoptie Indonesie Sakit Kebidanan  “Dharma Kasih”
Kompleks Sentiong (Kawi2) Kramat Jaya Baru Blok H/2
Johar Baru, Jakarta

Het ziekenhuis bestaat niet meer.


Semarang

Yayasan Panti Asuhan Kristen Eunike

en

Yayasan Badan Sosial Kristen Agape

Gan Koen San (oom Gan) woonde in Semarang en begon al rond 1975 met adoptie naar Nederland. Rond 1975 heettte het weeshuis waar hij voor werkte “Kegiatan Kesedjahteraan Kanak Fanny” en was dit gevestigd op het woonadres van oom Gan:

Jl Dargo 9
Semarang.

In 1979 waren er al ongeveer 80 kinderen via hem in Nederland geplaatst. Veel van deze kinderen waren van Chinese komaf.

In oktober 1976 bezoekt oom Gan de kerken in Nederland. 

Oom Gan was later verbonden aan het weeshuis van Yayasan Panti Asuhan Kristen Eunike en Stichting Badan Sosial Kristen Agape. Deze stichting is opgericht in 1977. 
In een bron wordt genoemd dat Oom Gan getrouwd was met de directrice van het kindertehuis. Uit een andere bron blijkt dat hij getrouwd was met tante Greet.  Het is niet duidelijk of tante Greet ook directrice was van het weeshuis.

Oom Gan werkte onder andere samen met het BIA.

Ruth Redjeki Rahardjo was het hoofd van Yayasan Panti Asuhan Kristen Eunike. Het adres was:
jl. Pandanaran 10
Semarang

semarang weeshuisHet weeshuis is nu gevestigd aan: 
Jl Komp. Puri Anjasmoro K-7
Semarang 50144

Naast het tehuis staat een school voor gehandicapte kinderen. Deze school heet Dria Adi Pelkris. Hier ligt het archief van het weeshuis.

Dhr. Jahja Andi Harjanto was secretaris van de stichting. Zijn adres was:
Jl Hawa IV/27
Semarang

Berendina de Boer was medewerkster bij de stichting.
Zij was ook verbonden aan kraamkliniek Panti Wilasa.
Als adres wordt genoemd:
Jl dr. Cipto 132
Semarang

Op dit adres is nu de christelijke organisatie Pelkris gevestigd. Dit is dezelfde organisatie waar vroeger het weeshuis onder viel. Nu heeft deze stichting verschillende projecten: bejaardentehuizen, een weeshuis en ook de blindenschool.

Wil je weten welke notarissen en artsen we tegen zijn gekomen die samenwerkten met deze stichtingen? of heb je zelf meer informatie?
Stuur ons een berichtje >>>

Samen maken we alle informatie compleet.

Er zijn ook facebookgroepen voor Semarang:
Kindertehuis Semarang >>

Panti Asuhan Kristen Eunike >>>

Read more

Bandung

Yayasan Pembina Asuhan Bunda

Deze organisatie was gevestigd in Bandung.


Kliniek Santa Melania

Deze kliniek in Bandung was gevestigd aan:

Jalan Melania
Bandung

De eigenaresse heette mw Padmah. Mw Padmah sprak Nederlands en had rechtstreeks contact met adoptieouders in Nederland. Ze is al overleden.


Surabaya

Yayasan Balai Keslematan Matahari Terbit

Dit weeshuis is van het Leger des Heils. Het hoofdkwartier van het Leger des Heils in Indonesië is gevestigd in Bandung. Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog zet het Leger des Heils in Surabaya zich in voor meisjes die ongehuwd zwanger werden. In 1948 werd de opvang gestart.

Het weeshuis bevindt zich nu aan:
Jl. Kombes Pol. Moh. Duryat No.10-12,
Tegalsari, Kec. Tegalsari,
60262 Surabaya


Yayasan Panti Asuhan Panca Dharma

De stichting was gevestigd aan:

Jl. Raya 20
Sukorejo 

Als medewerksters worden genoemd:
Ida Bagus Agung,
Harianto of Haryanto,
Endah en
Sutadji 

De ouders uit Nederland die een kind kwamen halen werden opgevangen door de familie Pinati (ook wel genoemd “I Made Ngurah Pinatih”). Zij konden dan logeren in “huize Pinati”:

het adres van familie Pinati was:
Jl Irian Barat 27


Yayasan Anak Sejahterah

Deze stichting is op 12 september 1979 opgericht in Surabaya. Notaris Alfian Yahya heeft de oprichtingsakte opgesteld.

De stichting was gevestigd aan:

Jl Ngagel Jaya Selatan V nummer 8  
Surabaya

Het kindertehuis is er nu niet meer.

Moeders werden als ze zwanger waren apart van de kinderen opgevangen aan:
Jl Demak 273
Ze verbleven niet in het zelfde huis als de baby’s omdat het afstaan van het kind te moeilijk zou worden.

De voorzitter en secretaris van de stichting waren mevrouw Ria Oemar Said en de heer Oemar Said.

Samenwerking

Kinderen werden door Oemar Said ook naar het weeshuis van NedIndo in Jakarta gestuurd. Ze werkten ook samen met stichting Kind en Toekomst.

Wil je weten welke notarissen en artsen we tegen zijn gekomen die samenwerkten met deze stichtingen? of heb je zelf meer informatie?
Stuur ons een berichtje >>>

Samen maken we alle informatie compleet.

Er is een Facebookgroep:  Geadopteerd uit Surabaya >>


Wie is Wie?

De weeshuizen en organisaties die de adoptie verzorgden

Er kwamen steeds meer organisaties bij, namen veranderden en sommige personen hebben voor meerdere organisaties gewerkt. We hebben zo goed mogelijk alle gegevens op een rijtje gezet.

De notarissen die de papieren voor het weeshuis regelden

Dit waren vaak dezelfde notarissen.
De dossiers van de notarissen zijn vaak bewaard gebleven. Heel soms levert dit nieuwe informatie op. Meestal zijn het precies dezelfde aktes die zich al in het adoptiedossier bevinden. Wil je weten welke notarissen voor welke stichtingen werkten? Neem contact op en we laten je weten wat we hebben gevonden.

Artsen die voor de weeshuizen werkten

Dit waren vaak dezelfde artsen. Wil je weten welke artsen voor welke stichtingen werkten? Neem contact op en we laten je weten wat we hebben gevonden.

Kraamklinieken en vroedvrouwen bij wie de kinderen geboren werden

In principe kon dit elke kraamkliniek en elke vroedvrouw in Indonesië zijn. Bij de kleine kraamklinieken zijn vaak de dossier na 5 of 10 jaar vernietigd. Alleen in de grotere klinieken of ziekenhuizen zijn soms nog gegevens terug te vinden.

De tussenpersonen die de baby’s zochten en aan de weeshuizen aanboden

Deze vrouwen (het waren voornamelijk vrouwen) hadden soms zelf ook een kind afgestaan. Niet elke tussenpersoon was even actief. Sommige hebben honderden kinderen aan weeshuizen aangeboden, anderen maar een paar.

Vanuit de dossiers is het soms moeilijk na te gaan hoe groot de rol van de tussenpersonen is geweest. Om deze reden noemen we de namen van deze bemiddelaars niet. Heb je een vraag over een bemiddelaarster, neem contact op.

Bronnen

Deze informatie is verkregen uit adoptiedossiers, krantenartikelen en uit openbare bronnen op FB en internet. We hebben geprobeerd alle informatie te controleren. Zie je informatie die niet klopt of heb je aanvullingen? We horen het graag. Samen kunnen we dit overzicht compleet maken.

Hoe nuttig was deze informatie?

Jammer dat je deze informatie niet zo nuttig vond

Help ons dit te verbeteren

Wil je feedback geven?

error: