De 4 grootste misverstanden over DNA

1. Huh, kom ik uit Cambodja of Thailand?

Nee, met een gedeelde etniciteit “Thais, Cambodjaans” kom je “gewoon” uit Indonesië.

De meeste moeders van wie wij het DNA hebben afgenomen zijn afkomstig van Java en hebben volgens MyHeritage als etniciteit “Filipijns, Indonesische en Maleis” (ongeveer 50%) en “Thais en Cambodjaans” (ongeveer 50%). Dit is dus normaal.
Als je afkomstig bent van Java dan zie je deze etniciteiten dus ook terug in je eigen DNA. Het betekent niet dat je uit Cambodja of Thailand komt.
Ongeveer 1000 jaar geleden trok men vanuit het noorden (vanuit het huidige Thailand en Cambodja) naar het zuiden, het huidige Indonesië. Dit is de reden dat MyHeritage aangeeft dat je DNA “Thais en Cambodjaans” zou zijn.

Het is goed mogelijk dat als je afkomstig bent van een ander eiland in Indonesië je DNA er net iets anders uitziet. Hoe meer naar het oosten, hoe hoger het percentage “Filipijns, Indonesisch en Maleis” waarschijnlijk is. Hier zien we ook als afkomst “Papoea-Nieuw-Guinees” of “Melanesisch”.
Aan veel geadopteerden is verteld dat ze van Chinese afkomst zijn. Dit is ook zichtbaar in je DNA.

MyHeritage geeft aan dat ze de volgende etniciteiten tegen komen bij mensen die afkomstig zijn uit Indonesië:

2. DNA kan alle puzzels oplossen

Nee dit klopt niet: het is op dit moment nog niet mogelijk om alles uit DNA af te lezen.

Op het moment dat je je vader of moeder vindt dan is DNA duidelijk, want je erft altijd 50% van je DNA van je vader en 50% van je moeder.

In de praktijk zijn de ouders helaas vaak al overleden. We doen dan een DNA-test met familieleden, bijvoorbeeld broers of zussen. Hier is de uitslag iets minder duidelijk.

Met broers of zussen deel je tussen 2150 en 3070 cM van je DNA.  Het ene kind erft andere stukjes van het DNA van vader of moeder dan het andere kind. Als broers en zussen is het dus afhankelijk van het toeval hoeveel je op elkaar lijkt.

Met halfbroers en zussen deel je tussen de 1320 en 2134 cM van je DNA en met je oom of tante tussen de 1301-2193 cM. Op basis van alleen DNA is het dus niet mogelijk een goed onderscheid te maken tussen bijvoorbeeld een halfbroer of een oom.

Het aantal cM per relatie >>>

DNA-onderzoek is hier gebaseerd op kansberekening. Als jij en een familielid een DNA-test doen, wordt gekeken welke stukjes van je DNA je beiden gemeenschappelijk hebt. Vervolgens wordt berekend wat de kans is dat dit toeval is (toevallig hebben we allebei bruine ogen) en wat de kans is dat dit geen toeval is (je deelt zoveel DNA stukjes dat dit geen toeval meer kan zijn).
Op basis van deze berekeningen wordt bepaald of iemand familie is of niet. Bij naaste familie (broers, zussen) is de relatie vaak direct wel duidelijk. Bij verdere familie is het soms puzzelen.

MyHeritage biedt een tool aan waarmee je op basis van de leeftijd en het aantal gemeenschappelijke stukjes DNA kunt bepalen welke familierelatie het meest waarschijnlijk is. In het onderstaande voorbeeld deel je 1500 cM DNA, ben jij 50 jaar oud en degene met wie je test 65 jaar oud.

bron: MyHeritage

Tool om verwantschap te berekenen >>>

Als je nog verder gaat kijken, kom je bij neven tot de vierde graad etc.

bron: MyHeritage

 

Dit brengt ons bij het volgende misverstand:

3. Wow, wat veel neven en nichten heb ik (in de 4e graad)!

….met wat speuren komen we vast snel bij mijn moeder terecht???

Helaas, met 4e graad “familie” kunnen we niet zo veel.

Zoals je net hebt gelezen is DNA-onderzoek kansberekening.
Je berekent of het toeval kan zijn dat je stukjes uit je DNA deelt of niet.
Als wij ons DNA zouden vergelijken is er best een kans dat we ergens in ons DNA een stukje hetzelfde hebben. Toevallig zijn we beiden erg aardig, hebben we allebei zwart haar of delen we een andere eigenschap. Dit is toeval. We zijn geen familie.

Wat als we net wat meer stukjes DNA delen? Is dat nog steeds toeval? Om daar achter te komen hebben we een “controlegroep” nodig. MyHeritage maakt gebruik van een controlegroep. Dit werkt als volgt: Er wordt vergeleken wat de kans is dat je stukjes DNA deelt en geen familie bent, met de kans dat je stukjes DNA deelt omdat je familie bent.
Je kan je voorstellen dat als je in Ierland het stukje DNA deelt wat leidt tot rood haar, de kans dat je familie bent niet heel groot is. In Ierland wonen veel mensen die dit stukje DNA bij zich dragen. In de kansberekening wordt hier rekening mee gehouden.

In MyHeritage zitten veel mensen uit Europa en de USA. Er zitten niet veel mensen uit Indonesië in de internationale DNA-banken. Dit betekent dat MyHeritage op basis van hun rekenmodellen tussen mensen afkomstig uit Indonesië sneller een match veronderstelt dan tussen mensen uit Europa.
De specifieke kenmerken in het DNA van Indonesiërs worden door het rekenmodel van MyHeritage als meer bijzonder gezien (en dus minder als toeval) dan de specifieke kenmerken in het DNA van Europeanen. Om deze reden zie je bij je 4e neven en nichten soms bekenden staan (andere geadopteerden bijvoorbeeld). Dit zegt niet zoveel. Waarschijnlijk is het toeval. Pas als de familieverbanden dichterbij worden vastgesteld (neven, nichten tot de 2e graad) dan heeft het nut om te gaan onderzoeken aan de hand van verhalen hoe je aan elkaar verwant kan zijn.

Is DNA onderzoek dan niet betrouwbaar als het allemaal kansberekening is? DNA-onderzoek is zeer betrouwbaar.
Soms kan iets geen toeval zijn, en met kansberekening bepaal je wanneer dat het geval is.

4. Een 1-op-1 test is betrouwbaarder

Nee, dit klopt niet. Een test via MyHeritage is juist betrouwbaarder

De 1-op-1 DNA-testen zijn alleen geschikt om vast te stellen of je je vader of moeder hebt gevonden.
Bij andere familieleden is deze test niet betrouwbaar.

Bij MyHeritage worden 700.000 stukjes (markers) van je DNA vergeleken, bij 1-op-1 testen vaak maar 20 stukjes. De 1-op-1 test is hierdoor veel minder betrouwbaar.

Bij broers en zussen of halfbroers en halfzussen kan het resultaat ten onrechte negatief zijn. Het ene kind lijkt immers net wat meer op de vader, de ander net wat meer op de moeder. Als je maar 20 stukjes DNA vergelijkt is het resultaat onbetrouwbaar en kan het zijn dat je denkt dat je geen match hebt, terwijl dit wel zo is.

Ook kan het zijn dat de inwoners uit een bepaald dorp of een bepaalde streek genetisch gezien sterk op elkaar lijken. In dat geval kan je denken dat je een match hebt, terwijl iedereen in dit dorp of deze streek deze markers delen.

Testen met één van je ouders

Als je een 1-op-1 test hebt gedaan met een van je ouders, dan hoef je je geen zorgen te maken. Deze test is wel betrouwbaar. Ook al vergelijk je maar 20 markers uit je DNA, ouders worden altijd herkend.

Wil je meer weten? of heb je vragen over jouw DNA-uitslag? Stuur ons een berichtje en we nemen contact met je op.

Bijeenkomst op 23 september 2023 in Utrecht

Kom je ook op 23 september naar Utrecht?

Geniet van Indonesische hapjes, prachtig batik, en ontmoet mede-geadopteerden uit Indonesië.
Koop een lootje en win een mooie prijs (de opbrengst gaat naar de aankoop van DNA-testen voor de moeders )
We hebben inmiddels al meer dan 45 aanmeldingen, dus het wordt zeker gezellig.

Het adres is:
St. Jacobsstraat 171
3511 BP Utrecht

Onze zoeker uit Indonesië, Pardi en zijn vrouw Dwi zijn ook aanwezig en we hebben een mooi programma gemaakt.

LET OP: opgeven kan nog tot 10 september!

12.00 uur    Inloop en ontvangst met iets lekkers en een kadootje uit Indonesië

12.15 uur     Welkom

12.30  uur   Centrale Lezing Els Leijs: “De 4 grootste misverstanden over DNA”

Els Leijs is de oprichtster van Leijs & Partners (“familiezoeken.nl”). Dit bureau is een erkend recherchebureau en is het eerste bureau in Nederland dat zich gespecialiseerd heeft in genetische genealogie.
Els wordt door veel instanties gevraagd als expert op het gebied van DNA-onderzoek. Al 30 jaar herenigt zij families en zet zij zich met hart en ziel in voor iedereen die vragen heeft over zijn afkomst.

13.30  uur  Pauze; ruimte voor een Indonesische hapje, een drankje en een praatje

We verdelen ons in twee groepen om in deze kleinere groep dieper op de onderwerpen in te gaan.

14:15 uur    Workshop 1 Rootsreizen: Ruik, proef en ervaar Indonesië

In deze workshop vertellen Pardi en Dwi je alles wat je weten wilt over rootsreizen. Kan iedereen subsidie krijgen voor een rootsreis? Ook als je nog geen familie hebt gevonden?
Hoe bezoek je de belangrijke adressen uit je dossier? Ruik, proef en ervaar het echte Indonesië en doe inspiratie op.
We mogen je vijf dagen een gratis tolk/gids of activiteiten aanbieden. (Helaas moet je het vliegticket en de overnachtingen nog wel zelf betalen.)

Bij de bijeenkomst zijn ook geadopteerden aanwezig die al een rootsreis met subsidie hebben gemaakt, dus vraag alles wat je weten wilt luister naar de verhalen.

 Workshop 2 Zoektochten: Wat zijn de 3 meest gemaakte fouten?

Hoe pak je een zoektocht aan? Welke informatie uit je dossier is het belangrijkst? Waar vind je deze informatie?
Tijdens deze workshop helpen we je op weg en leggen we uit hoe je gebruik kunt maken van onze subsidie voor zoektochten.

Tijdens deze workshop is er veel ruimte voor vragen.

15.15 uur     Korte pauze

15.25  uur    Workshop 1 Rootsreizen (zie hierboven)

                     Workshop 2 Zoektochten (zie hierboven)

16.25  uur    Centrale afsluiting

16.30  uur    Afronding; ruimte voor hapje, drankje en praatje

17.00 uur     Einde

Meld je aan vóór 10 september (zodat we niet te weinig hapjes meenemen )

De toegang gratis voor iedereen, je mag een introducee meenemen.



Save the date ! Zaterdag 23 september 2023

Geadopteerdendag 23 september 2023

Op 23 september 2023 organiseren we een dag in Utrecht.

  • In de ochtend hebben we interessante sprekers.
  • In de middag kan je je inschrijven voor de workshops:
  1. Jouw rootsreis met subsidie
  2. Jouw zoektocht met subsidie
  3. Je dossier analyseren: wat zijn de feiten? Waar kan je zoeken?

Spoiler alert: We hebben 2 bijzondere gasten uit Indonesië: Pardi en Dwi zijn in Nederland om al je vragen te beantwoorden

Cursus voor onze zoekers

adoption search

Vandaag ging een bijzondere cursus van start.
Onze enthousiaste zoekers afkomstig uit heel Java verzamelde zich, klaar om hun vaardigheden naar een hoger niveau te tillen. Deze cursus zal hen de kennis en tools geven om zoektochten voor geadopteerden op een professionele manier te begeleiden.

De cursus werd mogelijk gemaakt door een unieke samenwerking tussen docenten, sprekers en andere deskundigen uit Nederland en Indonesië. Deze experts, ieder zeer deskundig op hun eigen vakgebied en met ervaring in het begeleiden van zoektochten, stonden vandaag paraat om hun kennis te delen en de deelnemers te inspireren.

De zoekers leerden over de verschillende aspecten van het begeleiden van een zoektocht: van het opstellen van een effectieve strategie tot het omgaan met onverwachte situaties die kunnen ontstaan tijdens de zoektocht. Dankzij de kennis en vaardigheden die ze opdoen, zullen ze in staat zijn om de zoektochten op een effectieve en professionele manier te begeleiden.

De eerste dag van de cursus was een succes. Morgen gaan de deelnemers verder met dag twee van de cursus.

Wil je ook op zoek? Dit kan kosteloos.
Ook hier hebben we subsidie voor gekregen. Neem contact op voor de mogelijkheden.

Het archief van Pelkris in Semarang is gedigitaliseerd!

Goed nieuws! Het archief is nu op afstand te raadplegen door geadopteerden

Met subsidie van de Nederlandse overheid hebben we het archief van Pelkris in Semarang kunnen digitaliseren.

Ruim 40 jaar hebben de dossiers in een kast gelegen en de tijd begon zijn tol te eisen. Sommige documenten waren niet meer in goede staat en begonnen te vergaan. Gelukkig waren we voor de meeste dossiers nog op tijd.

Met veel geduld heeft onze rots in de branding, Dadang Supardi namens de Stichting Rise uit Yogyakarta een team samengesteld.
Dagenlang hebben ze geduldig en zorgvuldig alle documenten gescand. Deze zijn vervolgens digitaal opgeslagen in een speciaal daarvoor ontwikkelde database.

Een enorme klus, maar zeker de moeite waard.


Hoe is het gegaan?

dossiers semarang adoptie

De dossiers lagen meer dan 40 jaar in een kast


archief Semarang archief Semarang

Dadang Supardi en het team van Stichting Rise hebben alle documenten stuk voor stuk gescand en ingevoerd in de database die speciaal voor dit doel ontwikkeld is.


via zoom zijn we in Semarang   ondertekening door Ibu Indonesiade ondertekening via zoom

 

 

Met het ondertekenen van het Memorandum of Understanding hebben Yth. Ibu Novi Astuti, de voorzitster van Pelkris in Semarang en Stichting Ibu Indonesia (vertegenwoordigd door dhr Dadang Supardi) de samenwerking bekrachtigd zodat iedere geadopteerde (die geadopteerd is via oom Gan) makkelijk en snel toegang kan krijgen tot zijn of haar dossier.
(Het bestuur van Stichting Ibu Indonesia was aanwezig via Zoom.)


Welke dossiers zijn opgeslagen?

Van de jaren zeventig tot het begin van de jaren tachtig zijn er ongeveer 300 kinderen via oom Gan (de heer Gan Koen San) uit Semarang geadopteerd door Europese en Australische ouders.
In tegenstelling tot veel andere organisaties heeft oom Gan de adoptiedossiers gearchiveerd en zijn de dossiers hierdoor bewaard gebleven.

Gan Koen San (oom Gan) was indertijd betrokken bij de volgende stichtingen:

  • Kegiatan Kesedjahteraan Kanak Fanny (Semarang)
  • Yayasan Panti Asuhan Kristen Eunike (Semarang)
  • Badan Sosial Kristen Agape (in Semarang en Ambarawa)
  • Badan Koordinasi Kegiatan Sosial (Bakorkesos) (Semarang)

Hij bemiddelde bij adoptie voor kinderen uit heel Indonesië (dus niet alleen voor kinderen die geboren waren in Semarang).

Oom Gan werkte soms ook samen met andere adoptie-organisaties in Indonesië.
Zo werkte hij soms met de stichting Pangkuan Si Cilik van Lies Darmadji en Pondok Pelangi uit Jakarta en Panca Dharma uit Sukorejo.

In Nederland werkte hij met de NVP, BIA en Wereldkinderen en ook met particulieren bemiddelaars.

Kinderen gingen voornamelijk naar Nederland, maar ook naar Zweden, Denemarken, Australië en Duitsland.

Wil je toegang tot je dossier?

Ben je geadopteerd via oom Gan? En wil je toegang tot je dossier? Dat is nu heel gemakkelijk.

  1. Maak een kopie van je identiteitskaart of paspoort,
  2. Vul het aanvraagformulier in,
  3. Maak een kopie van een document uit je eigen adoptiedossier waarop je Indonesische naam en de naam van je Indonesische moeder of ouders staan,
  4. Stuur deze drie documenten naar: info@adoptie-indonesie.nl
  5. Maak 4 euro over op IBAN NL86 INGB 0009 3779 84 t.n.v. Stichting Ibu Indonesia ovv van “Pelkris” en je naam

Zodra de betaling is ontvangen, wordt je aanvraag (als alles duidelijk en compleet is) doorgestuurd naar een Pelkris-medewerkster.
Zij gaat de digitale database doorzoeken. Als je gegevens worden gevonden, ontvang je een kopie van de documenten per e-mail. Ook als er niets gevonden wordt nemen we contact met je op.

Heb je niet alle gegevens waar we om vragen? Vul het formulier in met de gegevens die je wel hebt en wij nemen contact met je op.

De vier euro is bestemd voor Pelkris. Deze vier euro wordt door Pelkris gebruikt voor hun sociale projecten.

Download hier het aanvraagformulier >>>

Stop adoptie uit het buitenland

adoptiestop

Maar liefst 14 belangenorganisaties van interlandelijk geadopteerden en 7 experts steunen de oproep van Defence for Children, CoMensha en ICDI aan @ministervRB om definitief te stoppen met het adopteren van kinderen uit het buitenland. Een waterdicht systeem is onmogelijk en de negatieve langetermijngevolgen worden steeds duidelijker.

De Tweede Kamer debatteert er vandaag over. Lees onze oproep hier  >>>

 

Wat kan je veilig delen op social media?

adoptie Indonesisch kind

Als je in de zorg werkt post je niet op Facebook over een patiënt die je helpt. Als rechtshulpverlener bericht je in principe niet over je cliënten op social media.
Maar wat zíjn nu precies de regels voor het gebruik van Social Media als je voor mensen werkt?

We zochten het uit en kwamen uit op de volgende drie basisregels:

  1. Garandeer geheimhouding
  2. Wees je bewust van de reikwijdte
  3. Zorg voor een evenwichtige berichtgeving

1. Garandeer geheimhouding

Het volgen van de privacywetgeving is niet genoeg.
Werk je voor cliënten of klanten? Dan gaat je zorgplicht verder dan de normale privacyregels. Realiseer je dat de mensen voor wie je werkt van jou afhankelijk zijn, al voelt dit voor jou misschien niet direct zo. Garandeer de anonimiteit van degene die je helpt en publiceer geen tot personen herleidbare informatie. 

Voorbeeld: Een advocaat of een maatschappelijk werker die een bericht post over een zaak (zelfs zonder namen te noemen), overtreedt de gedragsregels, als de gegevens die gedeeld worden terug te leiden zijn tot de persoon om wie het gaat.

2. Wees je bewust van de reikwijdte

Wees je bewust van de reikwijdte die een bericht op social media kan hebben.
Door wie kan het allemaal worden gelezen? Het bericht kan overal ter wereld gelezen worden door mensen die behulpzaam willen zijn, maar ook door mensen die kwaad willen of iets te verbergen hebben. Deze kwaadwillende mensen wil je niet wijzer maken dan ze al zijn. Met de informatie die je ze onbedoeld geeft kunnen ze je juist tegenwerken of proberen van je te profiteren.

Informatie die is gepubliceerd is vaak niet meer te verwijderen en de persoonsgegevens blijven openbaar.

Voorbeeld 1
Je bericht op Facebook over je vakantie. Als je terugkomt is je huis leeggeroofd.

Voorbeeld 2
Organisaties die geld inzamelen voor hulp aan mensen in nood kiezen er soms bewust voor gebruik te maken van de reikwijdte van social media. Door foto’s van het leed te delen zijn mensen immers sneller geneigd geld te geven. Juist ook waar het gaat om kinderen is het doel (geld binnen halen) misschien makkelijker te bereiken als je namen en foto’s deelt, maar de consequenties voor de kinderen (hun leven lang is hun leed of bijvoorbeeld hun medische probleem terug te vinden) is wel een groot offer. 

Andere organisaties kiezen er om deze reden juist bewust voor om geen foto’s en namen te delen. Hierbij zorgen ze ervoor dat alle informatie die ze gebruiken doelmatig is en de informatie niet herleidbaar is tot personen. 

3. Zorg voor een evenwichtige berichtgeving

Bericht niet alleen over negatieve (of positieve) gebeurtenissen, maar zorg er voor dat je berichten een goede afspiegeling zijn van de praktijk, zodat er een eerlijk beeld ontstaat van de mogelijkheden en kansen op een goed resultaat.

Voorbeeld
Een ziekenhuis bericht alleen over patiënten die genezen zijn, maar niet over de patiënten bij wie de behandeling niet aanslaat. Hierdoor ontstaat een vertekend beeld, krijgen patiënten valse hoop en geeft het ziekenhuis geen objectieve voorlichting.
Patiënten hebben, juist vanwege hun afhankelijke positie, recht op een eerlijke en evenwichtige berichtgeving.

Veiligheid en vertrouwen zijn belangrijk voor ons

Wat betekent dit voor ons in de praktijk?

Geheimhouding

Geadopteerden en moeders die onze hulp vragen delen hun informatie vertrouwelijk met ons. Deze informatie is bij ons veilig. Wij zullen geen persoonlijke informatie met derden delen. Om deze reden vind je op onze website en Facebook pagina geen namen en herkenbare foto’s van de mensen die wij bijstaan. We merken dat dit gewaardeerd wordt.

Ook het anoniem vermelden van een uitslag van een DNA-onderzoek of het resultaat van een zoektocht kan voor mensen uit de omgeving herleidbaar zijn en doen wij dus niet. 

Reikwijdte

We publiceren geen privégegevens. We willen voorkomen dat ook de mensen die geen goede bedoelingen hebben, of (opnieuw) willen profiteren, weten wie er zoekt en naar wie er wordt gezocht.

Alleen als de zoektocht helemaal is doodgelopen en er geen andere opties meer zijn kunnen we overwegen, met toestemming van betrokkenen om bepaalde gegevens te delen. Hier heeft het delen van gegevens immers een duidelijk doel: het vinden van familie en kan het niet op een andere wijze bereikt worden (de individuele zoektocht biedt geen mogelijkheden meer)
Hierbij verspreiden we alleen de gegevens die absoluut nodig zijn en worden alle mogelijke consequenties zorgvuldig met de betrokkenen doorgesproken.

Ook kan het soms goed zijn in de pers aandacht te vragen voor misstanden en schrijnende situaties. Ook hier geldt dat er dan sprake is van een duidelijk doel. Ook dit doen we alleen als alle mogelijke consequenties goed zijn doorgesproken en alle betrokkenen er achter staan.

Het publiceren van privé-gegevens mag geen automatisme zijn, alleen een laatste redmiddel waar goed over is nagedacht en wanneer zorgvuldig alle mogelijke gevolgen zijn afgewogen.

Evenwichtige berichtgeving

Hoe gaan we hiermee om in de berichtgeving? Posten we over elke DNA-match die wel klopt? En blijven we stil over elk dossier dat weer vervalst blijkt? Dan ontstaat er een te positief beeld.

Natuurlijk zijn we blij als er een match is. Blij dat het verdriet van een mislukte zoektocht deze geadopteerde en familie bespaard blijft. Toch kiezen wij ervoor niet te berichten over de resultaten van individuele zoektochten. Iedereen met ervaring kent de pijn of de opluchting die na een DNA-test volgt.

Wat kunnen we wel posten?

De afgelopen weken hebben we weer verschillende moeders aan de DNA-databank kunnen toevoegen en het afgelopen jaar hebben we tientallen geadopteerden kunnen helpen met het gratis analyseren van hun adoptiedossier. 

We delen zoveel mogelijk algemene informatie over DNA-testen, adoptieprocedures en andere informatie die behulpzaam kan zijn en die veilig gedeeld kan worden. Ook delen we interessante verhalen en feiten uit Indonesië.
Vertrouwelijke informatie en privéberichten delen we alleen met jou.

Wel zo duidelijk.

 

Waarom een DNA test? Is een DNA-test altijd nodig?

DNA test adoptie

Stel je vindt je familie in Indonesië op basis van de gegevens uit je adoptiedossier. De namen en andere gegevens kloppen en de familie bevestigt alle informatie die ook in de stukken wordt vermeld.

Helaas blijkt dat zelfs in deze situatie toch een DNA-test nodig is om zeker te weten dat je familie gevonden is:

  • De adoptie-stichtingen gebruikten soms hetzelfde verhaal en dezelfde gegevens voor verschillende baby’s. De adoptiedossiers van verschillende geadopteerden zijn dan vrijwel identiek. Beide geadopteerden komen dan bij dezelfde moeder uit, terwijl deze moeder maar één kind voor adoptie heeft afgestaan.

 

  • Als de baby’s door tussenpersonen vanuit de dorpen naar Jakarta waren gebracht, verbleven de baby’s op verschillende plekken. In de kranten uit de jaren tachtig wordt al melding gemaakt van baby’s die op de vliering van een huis zijn aangetroffen. Zelf hebben we gesproken met een vrouw die indertijd de baby’s verzorgde als ze in Jakarta aan kwamen. Dit proces verliep niet geordend. Als er al bedjes waren sliepen meerdere baby’s in hetzelfde bedje. Hierdoor zijn baby’s verwisseld.

 

  • Verder is het voorgekomen dat er door geadopteerden gezocht is met behulp van dezelfde mensen die indertijd verantwoordelijk waren voor de illegale adopties. Het vermoeden is dat deze mensen nog een keer geprobeerd hebben aan de adoptie te verdienen door een moeder die niet werkelijk de moeder is, aan te wijzen, en vervolgens geld te vragen (voor bijvoorbeeld levensonderhoud, huisvesting of andere kinderen die naar school moeten). Zo is er nog een keer aan de adoptie verdiend.

Het is heel pijnlijk te bedenken dat geadopteerden opnieuw slachtoffer zijn geworden door geen DNA-test af te nemen.

Ons advies is daarom altijd een DNA-test te doen.

Kies voor een DNA-test van een DNA-bank (bijvoorbeeld MyHeritage), zodat als er geen match met jou is, je de moeder en een andere geadopteerde, toch de kans biedt elkaar te vinden.

DNA en etniciteit

DNA adoptie Indonesie

Gelukkig konden we de afgelopen periode weer op pad en hebben we weer verschillende moeders aan de DNA-databank van MyHeritage kunnen toevoegen.

Wat valt ons op aan hun DNA-profiel?

DNA afkomst en etniciteitDe moeders die wij hebben bezocht zijn allemaal woonachtig op Java. Hun “geschatte etniciteit” is volgens MyHeritage voor allemaal vrijwel gelijk. Zoals de meeste inwoners van Java is elk van de door ons bezochte moeders volgens MyHeritage voor ongeveer 50% “Thais en Cambodjaans” en voor ongeveer 50% “Filipijns, Indonesisch en Maleis”.
Betekent dit dat een van hun ouders niet Indonesisch is? Dat ze van gemengde afkomst zijn?

Nee, dat is niet het geval. Ze zijn gewoon Javaans of Soendanees.

Hoe zit dit dan?

MyHeritage heeft de wereld ingedeeld in verschillende regio’s. Elke regio heeft specifieke kenmerken die te herkennen zijn in het DNA profiel. Dit zijn de oorspronkelijke regio’s waar de mensen vandaan komen. Dit betekent dat je voorouders honderden jaren geleden hier oorspronkelijk vandaan komen. Niet dat je ouders of grootouders hier persoonlijk vandaan komen.

In de geschiedenis van Java zien we dat de oorspronkelijke bevolking (van Austronesische oorsprong) zich eeuwen geleden heeft vermengd met volken die uit het noorden migreerden (vanaf het Aziatische vaste land). Dit zie je dus ook terug in het DNA van de Javanen (bewoners van Midden- en Oost-Java) en Soendanezen (bewoners van West-Java).

Als je dus de uitkomst ongeveer 50% “Thais en Cambodjaans” en voor ongeveer 50% “Filipijns, Indonesisch en Maleis” ziet staan betekent dit dat je DNA lijkt op dat van de meeste inwoners van Java.

Heb je vragen over je DNA-uitslag? We kunnen je helpen.

Weigering om alle documenten openbaar te maken

wob indonesie

Nu bijna anderhalf jaar geleden heeft Stichting Ibu Indonesia het ministerie van Justitie en Veiligheid gevraagd om aan de hand van twaalf vragen nadere stukken te overleggen over de adoptiepraktijk in Indonesië eind jaren 70/begin jaren 80. Dit verzoek hebben we gedaan op grond van de Wet Openbaarheid Bestuur.

Het ministerie heeft ons nu laten weten dat er tien documenten gevonden zijn die onder de reikwijdte van het verzoek vallen. Van deze tien documenten waren er negen nog niet openbaar. Dit zijn dus nieuwe bronnen.

Het ministerie weigert één document openbaar te maken. Dit document zou de persoonlijke aantekeningen van ambtenaren betreffen.
Op de inventarislijst wordt dit document uit 1979 (dat dus niet openbaar wordt gemaakt) omschreven als “concept nota onderzoek n.a.v. artikel in Trouw”.

Dit artikel in Trouw ging over de werkzaamheden van stichting Flash in Indonesië waarbij gezinnen in Irian Jaya verkeerd waren voorgelicht over adoptie en dachten dat hun kinderen slechts tijdelijk voor vakantie naar Nederland zouden gaan.

Naar aanleiding van dit artikel in Trouw heeft de Raad voor Kinderbescherming  opdracht gekregen onderzoek in te stellen naar Flash.
Na dit onderzoek geeft voormalig Staatssecretaris Haars aan dat Flash niet ontoelaatbaar heeft gehandeld. Er zou niet zijn gebleken dat de stichting zich niet aan de richtlijnen van het ministerie heeft gehouden. Er komt geen nader onderzoek.

De “conceptnota onderzoek” kan meer inzicht geven in de wijze waarop het ministerie de melding over de misstanden bij stichting Flash heeft onderzocht en waarom er niet is ingegrepen.

Tegen het niet verstrekken van deze conceptnota hebben we daarom bezwaar gemaakt. Nu -meer dan 40 jaar later- is er geen reden dit onderzoek niet openbaar te maken.

Ben jij geboren in Irian Jaya (Papoea) en geadopteerd? Neem contact op voor meer informatie.

error: