Is een DNA-test altijd nodig?

Soms worden we benaderd door geadopteerden die in het verleden geen DNA-test hebben gedaan omdat de gegevens uit de documenten leken te kloppen.

Met de naam en het adres uit de adoptiepapieren kon de moeder vrij eenvoudig worden gevonden en ook de moeder kon bevestigen dat zij een kind had afgestaan. Helaas blijkt dat zelfs als de gegevens lijken te kloppen toch een DNA-test nodig is om zeker te weten dat de moeder gevonden is:

• De adoptie-stichtingen gebruikten soms hetzelfde verhaal en dezelfde gegevens voor verschillende baby’s. De adoptiedossiers lijken dan sterk op elkaar, alleen de data zijn veranderd. Beide geadopteerden komen dan bij dezelfde moeder uit, terwijl deze moeder maar één kind voor adoptie heeft afgestaan.

• Ook zijn er baby’s verwisseld. Als de baby’s door tussenpersonen vanuit de dorpen naar Jakarta waren gebracht, verbleven de baby’s op verschillende plekken. In de kranten uit de jaren tachtig wordt al melding gemaakt van baby’s die op de vliering van een huis zijn aangetroffen. Zelf hebben we gesproken met een vrouw die indertijd de baby’s verzorgde als ze in Jakarta aankwamen. Dit proces verliep niet geordend. Hierdoor zijn baby’s verwisseld.

• Verder is het voorgekomen dat er door geadopteerden gezocht is met behulp van dezelfde mensen die indertijd verantwoordelijk waren voor de illegale adopties. Het vermoeden is dat deze mensen nog een keer geprobeerd hebben aan de adoptie te verdienen door een moeder die niet werkelijk de moeder is, aan te wijzen, en vervolgens geld te vragen (voor bijvoorbeeld levensonderhoud, huisvesting of andere kinderen die naar school moeten). Zo werd er nog een keer aan de adoptie verdiend.
Het is heel pijnlijk te bedenken dat geadopteerden opnieuw slachtoffer zijn geworden door het niet uitvoeren van een DNA-test.
Ons advies is daarom altijd een DNA-test te doen. En kies dan voor een DNA-test van een DNA-bank, zodat als er geen match met jou is, je de moeder toch de kans biedt haar kind in de toekomst te vinden.

Is je zoektocht doodgelopen?

adoptie zoektocht doodgelopen
Is je zoektocht doodgelopen? Heb je de moeder uit je adoptiepapieren gevonden maar is er geen match? Je bent niet alleen. We weten hoe dit voelt.
De enige optie die overblijft lijkt in veel gevallen DNA-onderzoek te zijn. Hoe meer moeders we vragen DNA-af te staan voor een DNA-bank, hoe meer kans we hebben toch nog onze moeder te vinden.
Dus ook al is je zoektocht doodgelopen, neem contact met ons op en deel de gegevens zodat wij de moeder die in je papieren wordt genoemd kunnen bezoeken en haar kunnen vragen DNA af te staan. Zo helpen we elkaar en komt er misschien toch nog een match. Ook informatie van de getuigen ontvangen we graag, omdat gebleken is dat dit vaak ook moeders zijn die een kind hebben afgestaan.
Neem vrijblijvend en vertrouwelijk contact op, Help ons de moeders te vinden!

Wat is jouw verhaal?

vragen over adoptie
Ibu Indonesia richt zich hoofdzakelijk op de moeders in Indonesië die tussen 1976 en 1983 hun baby’s/jonge kinderen middels (illegale) adoptie zijn kwijtgeraakt.
Maar natuurlijk vinden wij de geadopteerden minstens zo belangrijk. Daarom zouden we ook heel graag vernemen wie die geadopteerden zijn en zijn we geïnteresseerd in jouw verhaal.
We willen je dan ook vragen je verhaal met ons te delen. Dit mag in deze post, maar uiteraard ook via een privé-bericht.
Wie ben jij? Heb jij de moeder die genoemd staat in jouw adoptiedossier gezocht dan wel gevonden? Hoe heb je dit aangepakt? Is de de moeder die genoemd wordt in jouw adoptiedossier ook, middels DNA bevestigd, jouw biologische moeder? Wat mis je rondom adoptie (informatie, andere vorm van hulp etc.)? Wat zou Ibu Indonesia voor jou kunnen betekenen?
We zijn heel erg benieuwd!
error: