Yayasan Anak Sejahterah

Yayasan Anak Sejahterah

kindertehuis Oemar Said Surabaya
Het oude kindertehuis ongeveer 45 jaar geleden

De stichting Yayasan Anak Sejahtera werd opgericht op 12 september 1979 in Surabaya, met als doel kinderen internationaal te laten adopteren. De oprichting vond plaats bij notaris Alfian Yahya, die de oprichtingsakte opmaakte. De stichting was gevestigd aan Jl. Ngagel Jaya Selatan V nummer 8 in Surabaya. Nu is dit een woonhuis en is er niets meer terug te vinden met betrekking tot de adopties.

De stichting bood ook onderdak aan zwangere vrouwen en jonge moeders aan Jl. Demak 273 te Surabaya. De moeders werden apart van de kinderen opgevangen, omdat het moeilijk voor hen zou zijn om hun baby’s af te staan als ze in hetzelfde huis verbleven.

De stichting werd geleid door mevrouw Ria Oemar Said als voorzitter, en de heer Oemar Said als secretaris.

Een naam die vaak voorkomt in de adoptiedossiers van de stichting is Ahmed Sofyan. Hij was werkzaam voor de stichting en wordt regelmatig als getuige vermeld in adoptiedossiers. Ook op het adres van Sofyan, Jalan Gresik 12 te Surabaya, is helaas niets meer te vinden.

Samenwerking

De stichting werkte samen met andere organisaties. Onder leiding van Oemar Said werden kinderen soms naar het weeshuis van NedIndo in Jakarta gestuurd. Daarnaast had Yayasan Anak Sejahtera een samenwerking met de stichting Kind en Toekomst. Ouders uit Nederland kwamen vaak in groepjes vanuit Nederland om de adoptie te regelen.


surabaya weeshuis nu
Het kindertehuis is nu een woonhuis

weeshuis surabaya


Wil je weten welke notarissen en artsen we tegen zijn gekomen die samenwerkten met deze stichtingen? of heb je zelf meer informatie? Stuur ons een berichtje >>>

Samen maken we alle informatie compleet.

Er is een Facebookgroep: Geadopteerd uit Surabaya >>

Panca Dharma

Yayasan Panti Asuhan Panca Dharma

Yayasan Panti Asuhan Panca Dharma, een stichting die zich richtte op kinderopvang en adoptie, was ooit gevestigd aan Jl. Raya 20 in Sukorejo. Het kindertehuis werd geleid door Ida Bagus Agung, die verantwoordelijk was voor zowel de dagelijkse gang van zaken als voor de adoptieprocessen die via de stichting plaatsvonden. Het tehuis bevond zich tegenover een kliniek, die overigens nog steeds open is, maar inmiddels niet meer zo druk wordt bezocht. Het kindertehuis is niet langer in gebruik.

kindertehuis Sukorejo 1980
Het kindertehuis rond 1980

kliniek straatzijdekliniek interieurde kliniek

De kliniek in 2025

Het personeel van de kliniek zegt geen kennis te hebben van de adoptieactiviteiten die in het verleden plaatsvonden. Dit maakt het lastig om meer gedetailleerde informatie te verkrijgen over de gang van zaken en adoptieprocedures die destijds werden gevolgd. Wel zijn er nog oude medewerkers te vinden. Ook zij beschikken helaas niet meer over bruikbare informatie. Wel wordt door hen aangegeven dat veel namen en adressen van de moeders niet kloppen.

Panca Dharma locatie 2025
De plek van het kindertehuis in 2025

Opvang van Adoptieouders

Nederlandse adoptieouders die naar Surabaya kwamen om hun kind op te halen, werden meestal in groepen van ongeveer vier echtparen opgevangen door de familie Pinata, met I Made Ngurah Pinatih (ook wel Pinata genoemd) als gastfamilie. De adoptieouders konden logeren in “Huize Pinati”, gelegen aan Jalan Iran Barat 27, waar ze tijdelijk onderdak vonden voordat de adoptie officieel afgerond werd.

Samenwerking met Wereldkinderen

weeshuis Sukorejo
Het kindertehuis rond 1980

De Indonesische moeders, die hun kinderen hadden afgestaan ter adoptie, konden vaak als “vrijwilliger” aan de slag in het kindertehuis. In ruil voor kost en inwoning werkten ze dan in het kindertehuis.

De stichting werkte samen met de Nederlandse organisatie Wereldkinderen (BIA). Deze samenwerking hielp de stichting om kinderen te kunnen plaatsen bij adoptieouders in Nederland.

Deze samenwerking is door een besluit van Wereldkinderen beëindigd.


In het boek “Kinderen die niet konden blijven. Zestig jaar adoptie in beeld” legt René Hoksbergen uit hoe Wereldkinderen (WK) tot zo’n besluit kwam:

“Ook het WK-kanaal in Indonesië en enkele jaren later over dat van BANND rijzen nogal wat bedenkingen. Er wordt voor elke bemiddeling steeds meer geld gevraagd. Een bezoek aan Indonesië van een WK en een BIA vertegenwoordiger doet het bestuur besluiten het betreffende contact met de heer P. te stoppen. Hij zijn adopties overigens uitstekend georganiseerd. Maximaal vier Nederlandse adoptieouderparen konden bij hem thuis logeren. Hij betrok kinderen van jonge vrouwen, die hiervoor een kleine vergoeding kregen. De verdere administratieve afhandeling kon geheel aan hem worden overgelaten, het liep allemaal als een trein. Bij geruchte werd echter vernomen dat hij kinderen van vrouwen afpakte, als hij die ongeschikt achtte voor de opvoeding ervan; denk bijvoorbeeld aan prostituees. Dit feit en het financiële aspect werden het BIA te veel. Zij besluiten om met dit experimentele kanaal te stoppen.”

(pg 127 Hoksbergen, Kinderen die niet konden blijven. Zestig jaar adoptie in beeld, 2012)


Het Verbod op Internationale Adoptie

Na een besluit van de gouverneur van Surabaya in april 1982, werd internationale adoptie in de regio verboden. Er waren teveel misstanden. Dit had aanzienlijke gevolgen voor de activiteiten van de stichting, die sindsdien soms samenwerkte met Oom Gan uit Semarang, een andere bemiddelaar in adoptie. Vanuit Semarang was internationale adoptie immers nog wel mogelijk. Zo werd het verbod in Oost-Java omzeild.

Het archief van Oom Gan is inmiddels gedigitaliseerd, wat het mogelijk maakt om meer informatie te verkrijgen over de adopties die via zijn netwerk plaatsvonden.

Lees meer over het archief van oom Gan >>>


 

Op de plek van het oude kindertehuis werden we begroet door een grote vlinder

Matahari Terbit

Yayasan Balai Keslematan Matahari Terbit

Kindertehuis van het Leger des Heils in Surabaya

Achtergrond en oprichting

Yayasan Balai Keslematan Matahari Terbit is het weeshuis van het Leger des Heils in Surabaya. In het Nederlands betekent de naam zoiets als “Kindertehuis opgaande zon”. Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog richt het Leger des Heils zich in Surabaya op ondersteuning van meisjes die ongehuwd zwanger zijn geraakt.
In 1948 begon deze opvang met het verstrekken van onderdak aan deze kwetsbare groep.
Het kindertehuis bestaat nog steeds en vangt nog steeds jonge kinderen, waaronder gehandicapte kinderen, op.

Het hoofdkwartier van het Leger des Heils in Indonesië is gevestigd in Bandung. 

Locatie

Het weeshuis bevindt zich momenteel op het adres:

Jl. Kombes Pol. Moh. Duryat No. 10‑12, Tegalsari,
Kec. Tegalsari,
60262 Surabaya

Missie en doelgroep

De oorspronkelijke missie van Mata Hari Terbit richtte zich op meisjes die ongehuwd zwanger waren geworden en ondersteuning nodig hadden, zoals bescherming, onderdak en begeleiding na de oorlog. Het doel was hen te helpen in een moeilijke situatie en, waar mogelijk, een nieuwe toekomst bieden.

In het kindertehuis kwamen ook kinderen uit andere delen van Indonesië. 

 

matahari terbit surabaya weeshuis Mata hari leger des heils surabaya

Het opvanghuis Matahari Terbit toen en nu.

weeshuis Surabaya Matahari Terbit Weeshuis Surabaya Matahari Terbit



Majoor Betty

Majoor Betty heeft veel adopties geregeld. Haar naam komt voor in veel adoptiedossiers. Sommige kinderen kan zij zich nog herinneren.

fout: